Zo schreef ik eerder over dat ik al 3x in Hoi An geweest was en dat zette mij aan het denken over het terugkeren naar plaatsen waar je al geweest bent. Ik zou zelf niet elk jaar naar dezelfde bestemming op vakantie kunnen en heb echt veel behoefte aan het ontdekken van nieuwe plekken, maar ben toch wel ook heel nostalgisch soms als het gaat om bepaalde plaatsen.
Aan de ene kant zou ik elke vakantie wat nieuws willen ontdekken, maar er zijn ook plaatsen die een nostalgisch plekje in mijn hart hebben en waar ik graag vaker kom. Of plekken waar ik nog niet uitgekeken ben en graag nog verder wil ontdekken.
Welke plekken dit zijn zal ik hieronder vertellen.

Soulac sur Mer (Frankrijk)
Dit is voor mij echt een nostalgische plek. Als kind ben ik hier vaak geweest met mijn ouders en ik heb hele bijzondere herinneringen aan de kampeervakanties naar dit leuke en toeristische plekje aan de Atlantische oceaan. In 1998 ben ik hier voor het laatst met mijn ouders geweest, maar in 2007 ben ik met een vriendin nog een keer terug geweest en in 2009 met Peter zelfs nog op onze kampeer huwelijksreis.

Hoi An (Vietnam)
Zoals ik al in mijn blogpost over Hoi An met kinderen vertelde, zijn Peter en ik allebei gek op Hoi An. Ik ben er voor het eerst in 2003 geweest met een vriendin. We waren allebei 22 jaar en maakten een reis van 3 maanden van Hong Kong naar Bangkok. In Hoi An hebben we tassen vol met kleding op maat gekocht die we vanuit Saigon naar huis hebben laten sturen. We waren destijds vooral heel druk met naar het strand gaan en op en neer naar de kleermaker gaan….maar waren zeker wel onder de indruk van het charmante plaatsje ook. Toen ik in 2010 zwanger was van Thijs wilden we een verre reis nog maken, maar vanwege de gezondheidszorg wel naar een land met goede medische voorzieningen. Dat werd dus Vietnam. We eindigden deze prachtige reis in Hoi An met het idee nog wat dagen te relaxen op het strand. De regen gooide hier helaas roet in het eten….maar van het plaatsje genoten we des te meer. Toen wij in 2015 onze #bigfamilytrip2016 aan het plannen waren, wisten we al vrij snel dat we hier met de kinderen ook nog graag heen wilden. Het leek ons een heerlijke plek om even 10 dagen ‘rust’ te houden tijdens het toch wel vrij intensieve reizen. Het oude centrum van Hoi An staat op de Werelderfgoedlijst van Unesco en blijft ondanks het toenemende aantal toeristen toch goed bewaard en verandert weinig. Gelukkig maar! Ik zou er echt zo nog een keer heen willen!

Bali (Indonesië)
Hoe kan het ook anders. Bali heeft zo’n speciaal plekje in ons hart en dat zal altijd blijven. Twee jaar lang hebben we daar als gezin herinneringen voor het leven gemaakt. Nog binnen een jaar dat we vertrokken, waren we alweer terug. Zo misten we het 🙂
En zoals we het nu zien willen we eigenlijk wel echt elke 2 jaar terug. Aan de ene kant zonde, want van het geld kun je ook nieuwe plekken ontdekken. Maar aan de andere kant vinden we het zo fijn om daar te zijn dat we het er voor over hebben. Zomer 2018 staat Bali weer op de planning. Can’t wait!

Annecy (Frankrijk)
Ook jeugdsentiment voor mij. In 1996 en 1997 heb ik met mijn ouders gekampeerd aan het meer van Annecy. Op aanraden van vrienden van ons zijn we daar toen heen gegaan en wat hebben mijn vriendin en ik twee onvergetelijke zomervakanties gehad. Op dat moment was voornamelijk de camping en de vrienden die we daar hadden het belangrijkste en was het een ‘strijd’ met mijn ouders om af en toe de camping af te ‘moeten’. Maar de omgeving heeft toch wel behoorlijk indruk op mij gemaakt. Dat prachtige (koude) meer, de bergweggetjes en dan het plaatsje Annecy. Tijdens mij studie heb ik zelfs nog gekeken om een uitwisseling te doen met een universiteit in Annecy, zo leuk vond ik het daar. Peter was nog nooit in dat gebied geweest en tijdens onze kampeer huwelijksreis in 2009 zijn we ook weer in Annecy geweest. Net als Soulac sur Mer dus een nostalgische plek voor mij.

Vlieland (Nederland)
Het gezin van mijn vader ging vanuit Leeuwarden (waar zij woonden) altijd in de zomer op vakantie naar Vlieland. Hele avonturen waren dat destijds. Het waren schijnbaar prachtige vakanties en het heeft geresulteerd in liefde voor dit eiland bij iedereen in de familie. Ik ben zelf ook opgegroeid in Friesland, en ben daardoor heel regelmatig op alle Friese Waddeneilanden geweest. Kerst op Terschelling was heel speciaal. Schiermonnikoog met vrienden was geweldig. Maar Vlieland blijft voor mij toch het meest bijzonder. Toen mijn ouders 35 jaar getrouwd waren, zijn we voor het laatst op Vlieland geweest met het gezin en dat is nu precies 10 jaar geleden. Thijs en Isa zijn er ook nog nooit geweest, dus dat wordt hoog tijd!

Aimores (Brazilië)
Toen ik op een Katholieke basisschool in Balk zat, was de kerk nog erg verbonden met de school. Vanuit de gemeenschap was er een missionaris genaamd Pater Eelke Piet die in Brazilië woonde. Ik heb in m’n lagere schoolcarrière heel wat rondjes hard gelopen, geschaatst, auto’s gewassen en klusjes gedaan om geld in te zamelen voor de Pater. Dan weer voor couveuses in het lokale ziekenhuis en een andere keer voor het opzetten van een gehandicapten opvang in het dorp. Eelke Piet was de oom van een goede vriendin van mij en een kennis van mijn ouders. Wij zagen hem alleen eens in de twee jaar als hij in de zomer naar Nederland kwam. Dan kwam hij langs op school met foto’s van de dingen die met ons opgehaalde geld waren gedaan.
Toen wij tijdens onze wereldreis besloten om Brazilië aan te doen, had ik meteen heel sterk de behoefte om Pater Eelke Piet op te gaan zoeken in Aimores. En niet veel later sliepen we een week in de pastorie. We vergezelden Eelke Piet op zijn tochten het binnenland in om in de meest afgelegen kerkjes een dienst te houden. Zo bijzonder was dat! Mijn ouders wilden ook al langere tijd graag bij Eelke Piet op bezoek, helemaal na onze enthousiaste verhalen. Toen Thijs 6 maanden oud was wilden wij een reis door Argentinië en Brazilië met hem maken en in combinatie met de wens van mijn ouders om naar Aimores te gaan, besloten we om deze hele reis met z’n 5’en te maken. We bezochten Buenos Aires, de Iguazu watervallen, het prachtige eiland Ilha Grande, de leuke kustplaats Paraty, maar het hoogtepunt was toch wel weer het bezoek aan Aimores. Omdat ik zelf Katholiek ben opgevoed en de situatie daar zo mooi was, hebben we besloten om Thijs door Eelke Piet te laten dopen. Drie keer raden waar we met Isa ook ooit nog naar toe willen 😉

Singapore
16 jaar geleden tijdens onze eerste verre reis belandden Peter en ik in Singapore. We vonden er werkelijk geen bal aan! We vonden het wel meteen erg mooi en schoon, maar een echt goede indruk kregen we niet. Toen we op Bali woonden zijn we in totaal een keer of 4 naar Singapore geweest voor een visa-run. En wat heeft deze stad ons verrast! Het is echt onze Aziatische favoriet met kinderen. Ik heb er eerder een hele blogpost over geschreven wat er te doen is met kinderen. Zo ontzettend veel! Thijs is van ons misschien nog wel het meeste fan van deze stad. Hij wil graag weer naar z’n vriend in het hotel ook. De doormen (zonder tanden :-)) van het Fairmont hotel die hem steeds herkende. En dan het liefst in combinatie met Legoland net over de grens in Maleisië, zei hij. Nou, wie weet volgend jaar als we weer naar Bali gaan 🙂

Dit waren wel de meest bijzondere vakantieplekken voor mij. Plekken waar ik graag naar terug ga en die een bijzonder plekje hebben in mijn hart. Nostalgie zit bij mij wel in de familie….
Ik ben benieuwd wie van jullie dit ook heeft. Laat het mij zeker weten bij de comments!

Recommended Posts

Leave a Comment