De meeste vragen krijgen we tegenwoordig over hoe de regelgeving is in Indonesië voor buitenlanders om te werken.
Nu blijft het een ontzettend vaag gebied en officiële regelgeving ontbreekt, maar ik zal m’n best doen om wat wij hierover weten met jullie te delen.

Het belangrijkste om te weten is dat de regering momenteel absoluut niet open staat voor buitenlandse werknemers in Indonesië. Mocht je naar Indonesië willen komen om daar een baan te zoeken, dan kun je dat eigenlijk wel vergeten. Je hebt een KITAS (werkvergunning) nodig om hier te kunnen werken en dat is bijna onmogelijk om te krijgen. Er zijn inofficiële kanalen om een KITAS te krijgen, dan betaal je via een tussenpersoon tig duizend dollars en dan kun je het regelen. Dit is voor ons nooit een optie geweest, dus dat hebben we ook nooit uitgezocht.
Je kunt als buitenlander wel je eigen bedrijf hier opzetten, maar ook dit is tegenwoordig bijna een onmogelijke klus om geregeld te krijgen. Ik heb zelf het idee dat dit een aantal jaren geleden een stuk makkelijker was dan nu. Sinds de nieuwe regering er is, worden bijna alle buitenlandse initiatieven ontmoedigd. Zelfs al zet je een bedrijf op om vervolgens alleen maar Indonesiërs in dienst te nemen en dus de werkgelegenheid te stimuleren. Het is allemaal erg lastig.

Toch werken er behoorlijk wat buitenlanders op Bali. Hoe dat kan?
– ten eerste is er een groep mensen die in de tijden dat het nog makkelijker was, een eigen bedrijf hier hebben opgezet. Vaak zijn dit mensen die wel getrouwd zijn met een Indonesiër/Indonesische, want dat maakt het een stuk makkelijker.
– ten tweede is er een grote groep van mensen die voor grote buitenlandse bedrijven (vaak ketens) werkt. Denk aan alle grote hotels hier op Bali. Het hoger- en middenmanagement wordt in alle grote hotels door Westerlingen gedaan. De bedrijven zorgen in dat geval voor de benodigde documenten. Zelfde geldt voor personeel van de internationale scholen en liefdadigheidsorganisaties (ngo’s).
– en als laatste is er een grote groep aan digital nomads, zoals wij. Die hebben een eigen bedrijf en maken gebruik van de verschillende visum mogelijkheden.

Als je dus nu naar Indonesië wilt komen om te werken, dan heb je het meeste kans als je een bedrijf vindt dat jou daar detacheert, of als je voor je zelf een plaatsonafhankelijke business begint.
Met het vinden van een detachering in Indonesië kunnen we niet helpen, want daar hebben we geen ervaring mee, maar als je als digital nomad naar Indonesië wilt, hebben we wat informatie voor jullie.

Sociaal Cultureel Visum (SCV)
Met een SCV kun je 6 maanden op Bali blijven. Je moet bij de Indonesische ambassade in Nederland een aanvraag doen voor dit visum en na goedkeuring kun je in eerste instantie 60 dagen in Indonesië blijven. Je kunt daarna nog 4x een maand verlengen zodat je in totaal een half jaar in Indonesië kunt blijven. Daarna moet je het land uit en kun je dezelfde procedure herhalen. Technisch gezien kun je dit zelfs op 1 dag doen en dan op dezelfde dag weer terug naar Indonesië. In principe kun je dit eindeloos blijven doen, maar 100% garantie heb je uiteraard nooit. Wij hebben echter nog nooit gehoord dat een tigste verlenging of aanvraag van iemand geweigerd is.
Wat mag je allemaal wel en niet met dit visum? Eigenlijk mag je officieel niks qua werk doen met dit visum. Je hebt immers een visum aangevraagd voor een sociaal cultureel verblijf en niet om te werken. Het is een enorm grijs gebied, want stel je voor dat je in loondienst bent in Nederland, op een toeristenvisum naar Bali op vakantie komt en tijdens je vakantie je werkmail checkt, dan kan dat uiteraard ook. Onze ervaring met dit visum is dan ook, dat zolang je low profile werkzaamheden doet vanuit huis of bijvoorbeeld cafés dat dit prima kan. Maar als je veel zichtbaarder aan het werk bent, op bijvoorbeeld een coworking space, dan kan het riskant zijn.

Wat is precies riskant? Het is goed om te weten dat de nieuwe regering sinds kort erg aan het controleren is op de visa van buitenlanders die aan het werk zijn. Er is bijvoorbeeld een bepaald verklikkers-beloningssysteem in het leven geroepen waar locals kunnen doorgeven als ze buitenlanders aan het werk zien. Zij krijgen daarvoor een beloning. Er worden steeds meer buitenlanders het land uitgezet omdat hun visa niet paste bij de werkzaamheden die ze uitvoerden. Wat wij tot nu toe gehoord hebben, zijn dat alleen nog mensen geweest die werk ‘afpakten’ van de lokale mensen. Zoals jonge Australiërs die naar Bali komen om surfles te geven, of Chinezen die kleine winkeltjes en handeltjes opzetten. Wij hebben zelf nog nooit gehoord dat iemand die digitaal aan z’n eigen bedrijf in een ander land aan het werk was, is opgepakt of het land is uitgezet. In Indonesië weet je het echter nooit. Dit kan helaas zelfs van de willekeur van een immigratieambtenaar afhangen.

Business Visa (BV)
Er zijn 2 soorten BV: een single entry en een multiple entry BV. Een single entry is vergelijkbaar met een SKV. Je krijgt een visum voor 60 dagen en dat is 4x te verlengen met 30 dagen en daarna moet je he land weer uit. Je hebt hiervoor een sponsorschap van een bedrijf nodig, in plaats van een sponsorschap van een individueel persoon, zoals bij een SKV.
Een multiple entry visum vraag je aan voor een jaar en binnen dat jaar mag je zo vaak in en uit reizen als je wilt. Je hoeft het nooit opnieuw aan te vragen of te verlengen zoals een SKV of een single entry BV. Je hebt ook een sponsorschap van een bedrijf nodig en een Telex Visa, wat inhoudt dat je goedkeuring van het hoofd Immigratie in Jakarta nodig hebt, voordat je dit daadwerkelijk aan kunt vragen bij de ambassade in jouw land. Je MOET echter wel elke 60 dagen het land uit voor dit visum.
Wat mag je nu wel en niet met een BV? Dat blijft helaas heel onduidelijk. Wij hebben online gevonden dat het voornamelijk in het leven geroepen is voor mensen die congressen/meetings bezoeken en dan rondom die bezoeken ook kunnen werken. Peter bezoekt bij zijn coworking space, maar ook bij een coworking space in Ubud, regelmatig seminars. Bij een eventuele controle door de immigratiedienst, zou hij waarschijnlijk daar ook op inzetten. Terwijl er nergens officieel staat dat dit moet en blijft het echt gissen en willekeur helaas.

We zullen in een later artikel nog eens terugkomen op de verschillende visums die je hebt voor Indonesië, hoeveel die kosten en hoe je dit het makkelijkste kunt regelen.
Genoeg informatie voor dit artikel nu 🙂

Heb je specifieke vragen nog over dit onderwerp, neem gerust contact met ons op!

Recommended Posts
Showing 6 comments
  • Abu Santi
    Beantwoorden

    Bedankt voor de info, zitten jullie nog steeds in Bali, Indonesie?

    • Marieke van Rijs
      Beantwoorden

      Nee wij zijn inmiddels weer in Nederland

  • Heidi
    Beantwoorden

    Stel dat ik een Hospitality consultancy bureau wil starten op Bali. Dus hotels restaurants en bars voorzien van advies betreft inrichting, menukaart en trainen van personeel. Zou dat dan wel mogelijk zijn? En waar zou ik hier meer info over kunnen vinden?

    • Marieke van Rijs
      Beantwoorden

      Beste Heidi,
      Voor zover wij weten is het ontzettend lastig om als buitenlander een bedrijf te beginnen in Indonesië en het wordt elk jaar lastiger. Je moet aan heel veel eisen voldoen, bijvoorbeeld een bepaald percentage lokale mensen in dienst hebben. Onze informatie komt van Westerse vrienden die we hadden in de tijd dat we op bali woonden. Een aantal had een eigen bedrijf. Waar je exacte informatie kunt vinden, weet ik helaas ook niet.

  • Aneta
    Beantwoorden

    Hoi Marieke! Wat een fijne website is dit. Bedankt voor alle informatie die je deelt. Hoe zit precies met het zoeken van een huis of apartement op Bali? En bijvoorbeeld met internet? Zit dat er standaard bij in of moet je daarvoor een abonement voor afsluiten net zoals in Ned.? Groetjes Aneta

Leave a Comment