Het is weer de warme periode van het jaar. Zo na de koelere zomermaanden, voel je echt dat de vochtigheid zich opbouwt in de lucht en we snakken nu al naar de afkoeling door de regen!
Ik was het al bijna weer vergeten, hoe het voelt om ’s ochtend na het douchen meteen weer bezweet te zijn van die vochtige warmte. En nu zitten we er weer middenin.

Het regenseizoen. Iedereen vraagt zich af wanneer het gaat beginnen. Het was meestal in oktober, maar de laatste jaren verschuift het naar november. Heeft nu al 5 maanden niet geregend en het is kurk en kurk droog overal. Ik weet nog wel dat we vorig jaar rond deze tijd met Thijs in het ziekenhuis belandden omdat hij last van z’n luchtwegen kreeg door al het stof. Want als het maanden niet regent, wordt het dus stoffig. Ons huis ligt constant onder een laag stof en waar wij onze planten en gras sproeien met water, sproeit de lokale bevolking de weg voor hun huis nat. Ik snapte eerst niet zo goed waarom, maar het blijkt dus tegen het stof te zijn.

Wat is het verloop van het regenseizoen? Zoals gezegd begint het meestal in november. Dan regent het de eerste tijd vooral ’s nachts en heb je er overdag geen last van. Maar hoe verder het regenseizoen vordert, hoe meer je er overdag ook last van hebt. Het regent zelden een hele dag, maar in de maanden december tot begin maart regent het eigenlijk wel elke dag. Soms een heftige bui van een paar minuten en soms iets langer. Vorig jaar lag de piek meer naar het einde. In februari hebben we echte overstromingen meegemaakt. Als we een bootje hadden gehad, konden we op sommige dagen naar school toe varen vanuit ons huis. In maart begint het weer af te bouwen en in april en mei valt er heel af en toe nog eens een bui. Vanaf juni is het nu eigenlijk al vijf hele maanden droog.

Het regenseizoen is wel echt een ding hier. Iedereen zucht en steunt in de maand voordat het gaat regenen over hoe vochtig warm het wel niet is en hoe stoffig het overal is. Dan als de eerste regen komt, zie je kinderen als in een film in de regen staan dansen. Thijs en Isa deden dat vorig jaar ook en dat is zo’n mooi gezicht! Maar na een paar weken begin je er soms echt last van te ondervinden en ben je er wel weer klaar mee. En dan moet je nog een paar maanden…

Constant naar de lucht kijken als je ergens heen wilt, want buienradar heb je hier niet. Overal de poncho mee naartoe als je op de scooter weg gaat. En ’s avonds als je regen niet kunt zien aankomen, compleet overvallen worden door een helse bui. Nee, daar kijk ik ook echt niet naar uit. Of de keren dat de weg naar school compleet blank stond en we eigenlijk beter met een bootje naar school hadden kunnen varen. De keer dat we met Isa naar het ziekenhuis in Kuta wilden omdat ze zo ziek was, maar de weg was onbegaanbaar overstroomd.

Maar oh my, wat kijken we op dit moment uit naar wat verkoeling door de regen! De ongemakken die met het regenseizoen samenhangen, nemen we maar even voor lief. Je kunt er toch niks aan doen en het heeft ook wel weer wat. Binnenkort gaan we ons 2e regenseizoen in en we zijn benieuwd of dit vergelijkbaar verloopt met ons eerste regenseizoen. FotorCreated5

Recommended Posts
Showing 2 comments
  • Sandra
    Beantwoorden

    De afgelopen weken zag ik op Bali overal mensen aan het werk in de berm/goot. Alle bestaande goten werden met een graafmachine of met de hand uitgeschept, soms tot 1 meter diep. Als ik jouw verhaal hoor en de foto’s zie, dan snap ik wel waarom!

    Overigens heb ik 1 bui meegemaakt op Lombok, maar we zagen alleen het bewijs: een echt natte straat!

    • Marieke Bierman
      Beantwoorden

      Ja daar zijn ze nu heel druk mee inderdaad! En op Lombok heeft het dus al geregend? Jaloers! Haha

Leave a Comment