Ik denk echt dat dit ons wel 20x per week wordt gevraagd. Vooral als het weer eens regent 🙂
Zoals ik al eerder vertelde: tijdens de reis misten we Bali helemaal niet. Op het moment dat we Bali verlieten waren we het eerlijk gezet ook behoorlijk zat af en toe. Tijdens de reis genoten we optimaal van alle mooie plekken waar we kwamen en van het samenzijn als gezin. Geen seconde misten we Bali. Toen we terug kwamen in Nederland stond ons leven de eerste twee weken even totaal op z’n kop. Er kwam zoveel op ons af. Er moest gigantisch veel geregeld worden en we genoten van het zien van onze vrienden en familie. Echter, na deze eerste twee weken verlangden we soms alweer naar Bali. Het ligt wat gecompliceerder, dan alleen ‘ja we missen Bali’….dus ik wil er vandaag wat meer op in gaan.

Wat missen we het meeste?
– De vrijheid: we ervoeren daar zoveel vrijheid, dat zullen we in Nederland nooit krijgen. We hadden weinig verplichtingen en konden gaan en staan waar we wilden. We stapten zo op ons scootertje en reden zo weg. Hier is alleen weg gaan al een hele onderneming met de kinderen. Daar hadden we hulp thuis dus als je even snel iets wilde doen, sprong je op je scooter en reed je weg. Ondanks dat ik het enorm gezellig vind met Isa zo om me heen de hele dag, is het ook wel wennen. Ik ben nooit 5 dagen per week thuis geweest bij de kinderen en mis de tijd voor mezelf soms wel nu. Dat ik bedenk ‘wanneer moet ik nou naar de kapper? Ik kan Isa toch niet meenemen?’. Hoe doen andere mensen dat? Haha.
– Datenight: oh wat was dat fijn! 1 avond per week samen lekker weg. Op het strand in Sanur, happy hour bij onze favoriete Bamboo Bar, naar een strandclub in Seminyak, naar de bios. Het maakte niet uit wat we deden, het was gewoon heel gezellig en echt een avond waar we samen konden bijkletsen en mooie plannen konden maken.
P1070583
– Cheeky Monkeys: Thijs zegt het niet zo bewust, maar ik merk dat hij Cheeky Monkeys mist. Hij past zich bijzonder snel aan op de nieuwe school, maar wat is het anders voor hem. Hij ging naar een pre-school waar kindjes van 1,5 tot 6 jaar komen en waar hij dus bijna de oudste was al. Nu is hij in groep 1 weer bijna de kleinste. Op Cheeky Monkeys zaten rond de 80 kindjes en op z’n nieuwe school meer dan 500. Hij kwam uit een klas van 15 kindjes met 2 juffen. Nu heeft hij 30 klasgenootjes en 1 juf. Bij Cheeky Monkeys werd alles met veel liefde en aandacht gedaan. Hier is alles veel zakelijker. Wat ook wel nodig is met zo’n grote school en weinig personeel op grote klassen. De speelplaats daar was gericht op echt spelen. Ze hadden schommels, glijbanen, trampoline, fietsen, bolderwagens, zandbak, etc. Vergeleken daarmee is een Nederlands schoolplein voor kleuters echt heel kaal. Thijs voelt zich gelukkig al wel op z’n plek in de klas, maar in het begin had hij wel moeite met het ‘ruwe’ spelen hier. Dat was hij niet gewend. Wij missen vooral de gemoedelijke en gezellige sfeer op school.
P1600065
– Raras en Narti: niet de hulp in huis die ze boden, maar we missen ze echt als persoon. Na zolang elke dag bij elkaar geweest te zijn, zijn ze echt als familie voor ons geworden. We hebben via Facebook gelukkig wel veel contact. Thijs en Isa vinden het geweldig om filmpjes te maken voor ze en die stuur ik dan via Facebook op. Vooral Raras heeft het nog steeds heel moeilijk met het missen van Isa. Ze heeft nu zelf ook een time-out genomen van een paar maanden en werkt even op de rijstvelden van haar familie in Java totdat ze weer klaar is voor een nieuw gezin.
– Vrienden: we hebben in 2 jaar tijd een leuke groep vrienden opgebouwd daar. Elke week sprak ik af met de meiden op het strand en Peter had ook een leuke groep voor tennis, volleybal en games. Gelukkig hebben we via social media wel contact, maar toch missen we iedereen.
IMG-20160317-WA0006
– Prijzen: wat was het heerlijk om uit eten te gaan en dan voor ons gezin 6 euro af te rekenen. Nu valt dat weer even behoorlijk tegen om uit eten te gaan of een kopje koffie te drinken.
– Eten: al hebben we ons de eerste weken echt gek gegeten aan alle lekkere Nederlandse dingen, we missen nu het Indonesische eten wel. De kinderen eten nog steeds rijst bij hun vlees en groente in plaats van aardappels.
– Strand: we waren voorheen nooit echt strand mensen, maar we vonden het op Bali heerlijk om zo dicht bij het strand te wonen. Na schooltijd een playdate op het strand, ’s avonds eten aan het strand en de kindjes die daar dan heerlijk kunnen spelen. Zo fijn!

Wat missen we niet?
We waren er niet voor niks een beetje klaar mee aan het einde. Er zijn absoluut ook dingen die we niet missen. Al vergeet je dat ook heel snel moet ik zeggen.
– Het weer: iedereen denkt dat we dit ontzettend missen, maar dat valt dus echt heel erg mee. En op het moment dat ik dit schrijf, regent het dus de hele dag. We vonden het weer op Bali heerlijk van juni t/m september, maar de andere maanden waren gewoon echt te warm. Vorige week was het hier lekker weer en dan kunnen we echt genieten van in het zonnetje zitten. Op Bali was het meestal te warm om in de zon te zitten, dus daar genieten we nu weer van.
– De muggen: oh dat mis ik echt zo niet! Altijd de vrees voor dengue en die verrekte beesten de hele dag en overal! Nu ook weer met de Zika mug die oprukt in Indonesië.
– Winkelen: wat is het fijn om naar een winkel te gaan hier die alles verkoopt wat je nodig hebt. Het gebeurt zelden dat iets niet op voorraad en de spullen die je koopt blijven langer houdbaar dan slechts 1 dag. Boodschappen doen op Bali was soms een bijna dagelijkse ‘struggle’ die ik niet mis.
P1010716
– Hulp in huis: waar iedereen dacht dat we na 2 jaar hulp in huis niet meer zonder zouden kunnen, is dat dus echt niet waar. We missen Raras en Narti als persoon echt enorm. Maar zonder hulp in huis gaat het gewoon prima. In Nederland is het ook veel minder nodig dan op Bali en daarnaast heb ik ook nog geen baan, dus ik heb alle tijd om dit zelf te doen. Meestal vind ik het heerlijk om weer zelf te koken en dingen te maken die we hebben gemist, maar soms als ik geen inspiratie heb mis ik de heerlijke maaltijden van onze kok Edy wel. Vooral het gemak van eten op een bord bezorgd krijgen ook 🙂

Thuis in twee werelden
Ik heb al vaker een blog geschreven over dat we ons eigenlijk thuis voelen in twee werelden. Dat was nadat we vorig jaar op vakantie waren geweest in Nederland. En nu hebben we precies hetzelfde gevoel. Als het aan ons lag zouden we altijd gedeeltelijk in Nederland wonen en gedeeltelijk in Azië of op reis zijn. Maar voor de kinderen is dat met school helaas echt niet haalbaar. We hebben Thijs afscheid zien nemen bij Cheeky Monkeys en zien wennen op de school weer in Nederland en zoiets moet je niet te vaak doen.
P1110747
Voorlopig blijven we lekker in Nederland en proberen we het meeste te halen uit de schoolvakanties waar we nu aan vast zitten. Peter werkt voor zichzelf en is nog steeds flexibel om te werken waar hij wil. Zo lang ik niet voor een baas werk met vakantiedagen waar ik aan vast zit, kunnen we dus ook elke schoolvakantie weg als we zouden willen en de financiën het toelaten. We zullen zien hoe het gaat lopen en welke weg we hier in gaan vinden. We houden jullie uiteraard op de hoogte!

Recommended Posts
Showing 2 comments
  • Fenny
    Beantwoorden

    een mooi stukje Marieke, Bali is mooi maar ik denk dat als je hier geboren bent ja altijd een seizoens mens blijft, ik hoop dat je gauw je dingen weer op orde hebt en dan heerlijk kunt genieten van Nederland

  • Yvonne
    Beantwoorden

    Leuk om te lezen weer, kan me helemaal voorstellen dat je het ervaart als thuis (of niet thuis?) in 2 werelden… apart gevoel dat wij na 18 maanden reizen ooit ervaren hebben, Maar als je ergens echt gewoond hebt, samen met je kinderen, lijkt me dit nog veel meer zo. O ja over naar de kapper: ik deed dit een paar maanden terug om tijd te sparen met onze jongste (ruim anderhalf) erbij. Mijn man maakte het nog bonter en ging met 2 kids (ook die van 3) naar de kapper. Beide ging eigenlijk prima, ze hebben zich goed vermaakt. 🙂 Misschien eens proberen met Isa erbij en kijken hoe het gaat.

Leave a Comment